نظارت دربررسی حوادث

 موارد مهم در خصوص بحث نظارت در بررسی حوادث:

• از جمله مواردی که در انتساب تقصیر به کارفرما که همیشه زمینه ساز اعتراضات شدیدی از سوی کارفرمایان بوده است موضوع اعلام تأثیر پذیری بروز حادثه از عدم نظارت کارفرمامیباشد.
• انچه که مهم است این است که ما کارشناسان باید یک معیاری برای اینکه کارفرما تمامی آنچکه قانون گذار در ارتباط با نظارت برای وی تعریف کرده به جا اورده است داشته باشیم این معیار را در حال حاضر تعریف شده نداریم البته هرحادثه ای در هرشرایطی وضعیت خاص خودش ا دارد اما ما باید یک چهار چوب کلی داشته باشیم خوب یکی اخطاریه ها و دیگری اوضاع و احوال شرایط در زمان وقوع حادثه و امثال اینها بود حال عزیران مواردی که می تواند همه ما را به یک وحدت نگاه در این امر دلالت کند یاری فرمایند
• درصورتیکه کارفرما مدعی این امر گردد که نظارت کافی را به عمل آورده و این حادثه دیده بوده است که در غیاب وی رعایت مقررات لازم را ننموده است با توجه به اینکه اِعمال نظارت از سوی وی امری وجودی است لهذا با ید با ارایه مدارک لازم آن رااثبات نماید اما نباید از نظر دورداشت که با توجه به اینکه در مسایل کیفری برای اقناع وجدان به کارگیری سیستم دلایل معنوی نسبت به بکارگیری سیستم دلایل قانونی (تعریف سیستم دلایل قانونی و معنوی درذیل آورده شده )از ارجحیت ویژه ای برخوردار است لذا کارشناس نباید صرفاًبه مدارک ارایه شده و یا عدم ارایه مدارک از سوی اصحاب دعوی بسنده نماید، بلکه باید شگردهای خاص کارشناسی که ثمره مطالعه و تجربه ودانش و پژوهش و کنکاش ها میباشد را در راستای احراز حقایق به کار گیرد.
• شاید این که کدام بخش از تکالیف کارفرما مصرح در ماده ی 91 قانون کار موجب بروز حادثه گردیده است خیلی در مقصر حادثه تفاوتی ایجاد ننماید اما برای دقت و صحت یک گزارش لازم است که دقیقاً مشخص شود که کدامیک از موارد موجب تقصیر کارفرماست. وقتی که روش و ابزار کار غیر صحیحی برای کارگر تأمین شده است و یا وقتی که ابزار درستی تهیه شده ولی چیزی به کارگر آموزش داده نشده است نمی توان نظارت را عامل حادثه دانست ....
• در بعضی از حوادث شرایطی ایجاد می شود که علاوه بر عدم نظارت کارفرما تأثیر بروز حادثه از عدم نظارت یک یا چند مدیر داخلی بی ارتباط با کارفرما نیزمطرح می شودکه کارشناس باید با توجه به بررسی هائیکه به عمل می آورد میزان تأثیر پذیری بروز حادثه را از عدم نظارت هرکدام ارزیابی واعلام نماید باید توجه داشته باشیم که آنچه که در ماده 3 قانون کار به صراحت آمده است این است که کارفرما مسئول کلیه تعهداتی است که نمایندگان مذکور درقبال کارگر به عهده می گیرند، در صورتیکه نماینده کارفرما خارج از اختیارت خود تعهدی بنماید و کارفرما ان را نپذیرد درمقابل کارفرما ضامن است لذاهمانگونه که ملاحظه می شود کارفرما مسئول تعهدات نمایندگان خوداست نه تخلفات آنان.
• توجه به اخطارهای ایمنی و فنی: یکی از مدارک مهم که در واقع در راستای احراز صحت کارفرما مبنی بر نظارت می باشد وجود اخطاریه در پرونده های پرسنلی در ارتباط با عدم استفاده کارگران از وسایل استحفاظی تحویل داده شده به آنان میباشد به شرط اینکه به امضاءخود کارگران رسیده باشد اینکه در یک کارگاه 100 نفری هیچ گزارشی از تخلفات ایمنی در کمیته های انضباطی مطرح نمیشود دلیل اثبات این ادعا است که کارفرما در امر ایمنی نظارت ندارد.
• توجه به عرف کارگاه: یعنی باید تأمین امکانات و آموزش و سپس نظارت بر موارد آموزش داده شده در حدی باشد که رفتار کارگران کارگاه و عرف کارگاه منطبق با آن اصول گردد. وقتی شما وارد کارگاهی می شوید و می بینید همه ی کارگران از لوازم استحفاظی استفاده می کنند و فقط یکی استفاده نکرده و همان فرد هم مثلاً حادثه دیده، نمی توان گفت که کارفرما هیچ نظارتی نداشته است، ولی وقتی وارد کارگاهی می شوید و می بینید هم شخص حادثه دیده و هم سایر کارگران و هم شرایط کارگاه نشانی ازایمنی (در حوزه مورد حادثه) ندارد، مشخص می شود که در این کارگاه و درموضوع خاص دخیل در حادثه، عملاً نظارت کارفرما صورت نگرفته و چه بسا آموزش و یا تأمین وسایل هم محقق نشده باشد.
• اظهارات سایر کارگران: یکی از مباحث دیگر در نظارت اظهارات سایر کارگران است، پرس و جو از سایر همکاران کارگر است که اگر شما فلان کار را که کارگر حادثه دیده انجام داده انجام می دادید چه اتفاقی می افتاد، بعضاً مشخص می شود که اصلاً کارگر حادثه دیده طبق دستور و عرف کارگاه عمل می کرده و ممکن هم هست که سایر کارگران بیان کنند که کارفرما هشدار داده بود و یا هشدار می داد و حتی با کسانی که فلان کار را می کردند برخورد نیز می کرده است که این نشان دهنده ی وجود یک نظارت همراه با آموزش بوده است، البته همانطوری که عرض شد، قبل از مقوله ی نظارت باید به 2 شرط قبلی پرداخت، نمی توان با تهیه و توزیع وسایل نا ایمن انجام کار و عدم آموزش به کارگران در خصوص خطرات کار و مهارتهای فنی و ایمنی، صرف تذکر، اخطاریه، تنبیه و کمیته انضباطی را نظارت مورد نظر قانون تلقی نمود ....
• در باب تسبیب، بعضاً در برخی حوادث، اسباب نزدیک، دور و ابعد و امثال ان داریم که در بررسی حوادث، خیلی از سببب های دور در نظر گرفته نمی شوند، اگر بخواهیم سلسله مراتب نظارت را از ابتدا تا انتها لحاظ کنیم انوقت در هر حادثه ای بیشمار مسسب خواهد داشت مثلاً: کارفرمای کارگر، پیمانکار دست دهم و دست نهم و .... پیمانکار دست اول، مجری و حتی مالک کارگاه و ....

تبیین مفهوم نظارت و توقع قانون از کارفرمایان:

• بعضاً مشاهده می شود که یک کارفرما با روشهای صحیح و علمی، کارگاهی با چند هزار کارگر را به خوبی تحت نظارت قرار می دهد و کارفرمایی با یک کارگاه کوچک و تعداد کم کارگر قادر به یک نظارت موثر نیست و اینها نشان دهنده ی این است که خود نظارت یک مهارت و یک علم و فن مهم در نظم و نظام و ایمنی کارگاه است. باتوجه به تعریفی که از نظارت به عنوان یک فرایند نظام مند و هدف دار و معین در تثبیت شرایط ایمن در کارگاه بیان شد، سوال جدی این است که چه کسی باید فرایند نظارت را برای ایشان تبیین کند وروش اجرای آن را بیاموزد؟! آیا به فرهنگسازی و استفاده از رسانه های عمومی نیاز نیست؟! اگر کارفرما مکلف به آموزش کارگران است، چه کسی باید خود کارفرما را به این فرایند پیچیده و توقعات قانون روشن کند؟!

 

 موارد مهم در خصوص  نظارت در بررسی حوادث

• از جمله مواردی که در انتساب تقصیر به کارفرما که همیشه زمینه ساز اعتراضات شدیدی از سوی کارفرمایان بوده است موضوع اعلام تأثیر پذیری بروز حادثه از عدم نظارت کارفرمامیباشد.
• آنچه که مهم است این است که  کارشناسان باید یک معیاری برای اینکه کارفرما تمامی آنچه که قانوگذار در ارتباط با نظارت برای وی تعریف کرده به جا اورده است داشته باشیم این معیار را در حال حاضر تعریف شده نداریم البته هرحادثه ای در هرشرایطی وضعیت خاص خودش ا دارد اما ما باید یک چهار چوب کلی داشته باشیم خوب یکی اخطاریه ها و دیگری اوضاع و احوال شرایط در زمان وقوع حادثه و امثال اینها بود حال عزیران مواردی که می تواند همه ما را به یک وحدت نگاه در این امر دلالت کند یاری فرمایند
• درصورتیکه کارفرما مدعی این امر گردد که نظارت کافی را به عمل آورده و این حادثه دیده بوده است که در غیاب وی رعایت مقررات لازم را ننموده است با توجه به اینکه اِعمال نظارت از سوی وی امری وجودی است لهذا با ید با ارایه مدارک لازم آن رااثبات نماید اما نباید از نظر دورداشت که با توجه به اینکه در مسایل کیفری برای اقناع وجدان به کارگیری سیستم دلایل معنوی نسبت به بکارگیری سیستم دلایل قانونی (تعریف سیستم دلایل قانونی و معنوی درذیل آورده شده )از ارجحیت ویژه ای برخوردار است لذا کارشناس نباید صرفاًبه مدارک ارایه شده و یا عدم ارایه مدارک از سوی اصحاب دعوی بسنده نماید، بلکه باید شگردهای خاص کارشناسی که ثمره مطالعه و تجربه ودانش و پژوهش و کنکاش ها میباشد را در راستای احراز حقایق به کار گیرد.
• شاید این که کدام بخش از تکالیف کارفرما مصرح در ماده ی 91 قانون کار موجب بروز حادثه گردیده است خیلی در مقصر حادثه تفاوتی ایجاد ننماید اما برای دقت و صحت یک گزارش لازم است که دقیقاً مشخص شود که کدامیک از موارد موجب تقصیر کارفرماست. وقتی که روش و ابزار کار غیر صحیحی برای کارگر تأمین شده است و یا وقتی که ابزار درستی تهیه شده ولی چیزی به کارگر آموزش داده نشده است نمی توان نظارت را عامل حادثه دانست ....
• در بعضی از حوادث شرایطی ایجاد می شود که علاوه بر عدم نظارت کارفرما تأثیر بروز حادثه از عدم نظارت یک یا چند مدیر داخلی بی ارتباط با کارفرما نیزمطرح می شودکه کارشناس باید با توجه به بررسی هائیکه به عمل می آورد میزان تأثیر پذیری بروز حادثه را از عدم نظارت هرکدام ارزیابی واعلام نماید باید توجه داشته باشیم که آنچه که در ماده 3 قانون کار به صراحت آمده است این است که کارفرما مسئول کلیه تعهداتی است که نمایندگان مذکور درقبال کارگر به عهده می گیرند، در صورتیکه نماینده کارفرما خارج از اختیارت خود تعهدی بنماید و کارفرما ان را نپذیرد درمقابل کارفرما ضامن است لذاهمانگونه که ملاحظه می شود کارفرما مسئول تعهدات نمایندگان خوداست نه تخلفات آنان.
• توجه به اخطارهای ایمنی و فنی: یکی از مدارک مهم که در واقع در راستای احراز صحت کارفرما مبنی بر نظارت می باشد وجود اخطاریه در پرونده های پرسنلی در ارتباط با عدم استفاده کارگران از وسایل استحفاظی تحویل داده شده به آنان میباشد به شرط اینکه به امضاءخود کارگران رسیده باشد اینکه در یک کارگاه 100 نفری هیچ گزارشی از تخلفات ایمنی در کمیته های انضباطی مطرح نمیشود دلیل اثبات این ادعا است که کارفرما در امر ایمنی نظارت ندارد.
• توجه به عرف کارگاه: یعنی باید تأمین امکانات و آموزش و سپس نظارت بر موارد آموزش داده شده در حدی باشد که رفتار کارگران کارگاه و عرف کارگاه منطبق با آن اصول گردد. وقتی شما وارد کارگاهی می شوید و می بینید همه ی کارگران از لوازم استحفاظی استفاده می کنند و فقط یکی استفاده نکرده و همان فرد هم مثلاً حادثه دیده، نمی توان گفت که کارفرما هیچ نظارتی نداشته است، ولی وقتی وارد کارگاهی می شوید و می بینید هم شخص حادثه دیده و هم سایر کارگران و هم شرایط کارگاه نشانی ازایمنی (در حوزه مورد حادثه) ندارد، مشخص می شود که در این کارگاه و درموضوع خاص دخیل در حادثه، عملاً نظارت کارفرما صورت نگرفته و چه بسا آموزش و یا تأمین وسایل هم محقق نشده باشد.
• اظهارات سایر کارگران: یکی از مباحث دیگر در نظارت اظهارات سایر کارگران است، پرس و جو از سایر همکاران کارگر است که اگر شما فلان کار را که کارگر حادثه دیده انجام داده انجام می دادید چه اتفاقی می افتاد، بعضاً مشخص می شود که اصلاً کارگر حادثه دیده طبق دستور و عرف کارگاه عمل می کرده و ممکن هم هست که سایر کارگران بیان کنند که کارفرما هشدار داده بود و یا هشدار می داد و حتی با کسانی که فلان کار را می کردند برخورد نیز می کرده است که این نشان دهنده ی وجود یک نظارت همراه با آموزش بوده است، البته همانطوری که عرض شد، قبل از مقوله ی نظارت باید به 2 شرط قبلی پرداخت، نمی توان با تهیه و توزیع وسایل نا ایمن انجام کار و عدم آموزش به کارگران در خصوص خطرات کار و مهارتهای فنی و ایمنی، صرف تذکر، اخطاریه، تنبیه و کمیته انضباطی را نظارت مورد نظر قانون تلقی نمود ....
• در باب تسبیب، بعضاً در برخی حوادث، اسباب نزدیک، دور و ابعد و امثال ان داریم که در بررسی حوادث، خیلی از سببب های دور در نظر گرفته نمی شوند، اگر بخواهیم سلسله مراتب نظارت را از ابتدا تا انتها لحاظ کنیم انوقت در هر حادثه ای بیشمار مسسب خواهد داشت مثلاً: کارفرمای کارگر، پیمانکار دست دهم و دست نهم و .... پیمانکار دست اول، مجری و حتی مالک کارگاه و ....

تفاوت بين hazard وdanger...